Morgen ben ik de bruid ..

Niet echt .. eerder de .. fotograaf. 

Ik geef toe dat ik stress - niet van de ongezonde soort - maar diegene die je pusht om het beste van jezelf te geven. Maanden lang dompelde ik me onder in huwelijksfotografie met een absolute piek de afgelopen week. 

Want ook al wordt huwelijksfotografie gezien als de onderste laag in zijn soort, toch mogen we niet vergeten dat dit een 'once in a lifetime' vastlegging is van een mijlpaal in iemands leven.

En wat maakt nu precies een goede wedding photographer ? 

Alles hangt deels af van de smaak van je bruidspaar en wat zij verwachten van jou als fotograaf. Willen ze traditioneel ? Of eerder artistiek? Uniek zoals in de stijl van Melissa Milis ? Of net dromerig en warm zoals Jess Jackson uit Australië ? 

Uiteindelijk moet ik doen wat ik altijd al deed. In mijn eigen persoonlijke stijl want daarvoor kozen deze mensen mij uit als fotograaf. De trouwerijen die ik al mocht vastleggen waren tof maar enerzijds te onvoorbereid (we spreken 2 j geleden) of te persoonlijk (nooit eigen kinderen die in het huwelijk treden fotograferen). En hoewel ik erg van trouwerijen hou, is het nooit mijn betrachting geweest om full time wedding photographer te worden. Gewoon omdat ik denk dat het niet mijn ding is. Maar wie weet, verander ik van gedacht en wil ik na morgen wel elke trouwpartij vastleggen op de gevoelige plaat.