Let's get technical ..

Gisteren ben ik met onze groep architectuur en een volgeladen auto eindelijk aan ons groepswerk begonnen. In feite had ik me al ingepland op 8 mei om onze panoramische foto met de technische camera te maken, maar een langgerekt en zonnig weekend staken daar een stokje voor. Ik ruilde met iemand uit de groep en ging dus gisterenochtend op pad. 

Ik heb letterlijk mijn vingers gekruist voor een uurtje droog en dat heb ik ook gekregen van de weergoden. Het opstellen van zulke camera en de aansluiting op een computer neemt wat tijd in beslag ; ik zag het al gebeuren dat we - net opgesteld - met alles onder schermen en paraplu's hadden moeten afdruipen zonder 1 beeld.

Maar zoals ik al zei, de weergoden waren ons gunstig gezind en de hemel was net 1 gigantische softbox : perfect ! Geen harde schaduwen en fel licht maar een grijzige, mistige en vooral mysterieuze lucht met soms een zonnetje dat even probeerde door het wolkendek te duwen. 

Daar hou ik dus van, en ik hoor jullie nu al denken, hé .. waarom houdt die nu niet van zon .. awel, zonlicht is alleen super mooi in de vroege ochtend of avond, het gouden uurtje weet u wel ? Maar alles daar tussenin, is hard, laat mensen gekke gezichten trekken, de ogen hard toeknijpen (pieren heet dat hier) en werpt dan ook nog eens lelijke donkere schaduwen onder je ogen, neus en hals. En dat telt dus ook voor gebouwen. Althans zo zag ik het in mijn hoofd. 

Ik wilde geen harde schaduwen, geen beelden omzetten naar zwart/wit maar pastelkleurige, verweerde tinten die perfect zouden passen bij het Havengebouw in Antwerpen. Die diamant op dat dak, dat was mijn uitgangspunt en ik wilde vederwerken met die metaalkleurige, blauwe ondertonen. Want buiten de technische foto moesten er nog bijpassende detailopnames gemaakt worden, daar in de buurt. 

Ik was ZO ontzettend blij met het licht en de omgeving ! Je kan al enkele detailbeelden hier op de website zien (onder ANTWERPEN) - de panoramische foto komt er heel gauw aan.